همين الان کوتاهترين سطر شعر دنيا را نوشتم.

شما

ممکن است فکر کنيد که اين شعر احمقانه است!

اما

«من»

عالی است...

همين.

                                                       مايکل دوگان

.........................................................................................................................................

فردا كه مي آيي به سراغم نفسي نيست

دل من دير زماني است که مي پندارد
دوستي نيز گلي است
مثل نيلوفر و ناز
ساقه ترد ظريفي دارد
بي گمان سنگدل است آنکه روا مي دارد
جان اين ساقه نازک را
دانسته
بيازارد
در زمبني که ضمير من و توست
از نخستين ديدار
هرسخن هر رفتار
دانه هاي است که مي افشانيم
برگ و باري است که مي رويانيم
آب وخورشيدو نسيمش مهر است

گر بدانگونه که بايست به بار آيد
زندگي را به دل انگيز ترين چهره بيارايد
آنچنان با تو درآميزد اين روح لطيف
که تمناي وجودت همه او باشد و بس
بي نيازد سازد از همه چيز و همه کس

زندگي گرمي دل هاي به هم پيو سته است
تا در آن دوست نباشد همه در ها بسته است

در ضميرت اگر اين گل ندميده است هنوز
عطر جان پرور عشق
گر به صحراي نهادت نوزيده است هنوز
دانه ها را بايد از نو کاشت
آب و خورشيد و نسيمش را از مايه جان
خرج مي بايد کرد
رنج مي بايد برد
دوست مي بايد داشت

با نگاهي که در آن شوق برآرد فرياد
با سلامي که در ان نور ببارد لبخند
دست يکديگر را
بفشاريم به مهر
جام دل هامان را
مالامال از ياري غمخواري
بسپاريم به هم
بسرائيم به آواز بلند
شادي روي تو
اي ديده به ديدار تو شاد
باغ جانت همه وقت از اثر صحبت دوست
تازه
عطر افشان
گل باران باد

راه ســــفر عاشق از گردنه بندان پر

نامـــــردم اگر از خون این باج نپردازم.

                                که مـــی میرم ز بی آبی

                                 ولی با خــــواری و خفت 

                                پی شبنم نمــــــی گردم.

 آنان که حسین را خدا پندارند

از حق نگذر عجب خدایی دارند.

 در  حیرتم از مرام این مردم پست

تا مرد به عزت ببرندش سر دست

     محرم ،ماه سرور شهیدان عالم بر همه شیعیان تسلیت باد.