یادمه می گفتن: بچه كه هستيم، كم كم چيزايي رو ازمون مي گيرن،
كه تا آخر عمر دنبالشون مي دويم...
بدون ترس از اينكه ماشين بهمون بزنه دنبال يه پروانه مي دويديم وسط خيابون...
بعد هي ترسوندمون...
نوشته شده توسط رضا در شنبه چهاردهم دی 1387 ساعت 13:3 | لینک ثابت |
ناگهان . . .
<-گریه کن گریه قشنگه
->